خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۱۶ - مرا هجرت کشد
غزل‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا هجرت کشد آخر نهانیخوش است آن مرگ از این زندگانی
۲
تنم رنجور و جان بیمار، وقت استاگر رحم آوری بر ناتوانی
۳
به مرغان چمن گویند بر منقفس تنگ است از بی‌هم‌زبانی
۴
تو در چاک گریبان صبح داریدرازای شب هجران چه دانی
صفحهٔ ۱ از ۲