خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۲۰ - مرگ دوست
غزلها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مرگ دوست مرا میل زندگانی نیست؟ز عمر سیر شدم مرگ ناگهانی نیست؟
۲
بقای خویش نخواهم از آنکه میدانمکه اعتماد بر این روزگار فانی نیست
۳
خوشم که هیچکس از من دگر نشان ندهدبه کوی عشق نشان به ز بینشانی نیست
۴
سیاه روی نداری شود که گر برومبه بزم دوست به جز خجلت ارمغانی نیست
صفحهٔ ۱ از ۳