خلوتی با نظامی
بخش ۶ - در سابقهٔ نظم کتاب
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو طالع، موکبِ دولت روان کردسعادت، روی در روی جهان کرد
۲
خلیفت‌وار نور صبح‌گاهیجهان بستد سپیدی از سیاهی
۳
فلک را چتر بُد، سلطان ببایستکه الحق چتر بی‌سلطان نشایست
۴
در آوردند مرغانِ دُهُل‌سازسحرگه پنج نوبت را به آواز
صفحهٔ ۱ از ۹