خلوتی با نظامی
بخش ۳۷ - صفت بهار و عیش خسرو و شیرین
خسرو و شیرین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو پیر سبزپوش آسمانیز سبزه برکشد بیخ جوانی
۲
جوانان را و پیران را دگر باربه سرسبزی در آرد سرخ گل‌زار
۳
گل از گل تخت کاوسی بر آردبنفشه پر طاووسی بر آرد
۴
بسا مرغا که عشق‌آوازه گرددبسا عشق کهن کآن تازه گردد
صفحهٔ ۱ از ۸