خلوتی با عراقی
لمعۀ هفدهم
لمعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معشوق هر لحظه از دریچۀ هر صفتی با عاشق روی دیگر نماید،عین عاشق از پرتو روی او هر دم روشنائی دیگر یابد، هر چند جمال بیش عرضه کند، عشق غالب تر آید، و هرچند عشق مستولی‌تر گردد، جمال خوب‌تر نماید و بیگانگی معشوق از عاشق بیشتر شود، تا عاشق از جفای معشوق در عشق گریزد و از دو گانگی در یگانگی آویزد، گفته‌اند: ظهور انوار بقدر استعداد است و فیض بقدر قابلیت.
۲
گر ز خورشید بوم بی نور استاز پی ضعف خود، نه از پی اوست
۳
٭٭٭
۴
هرچه روی دلت مصفاترزو تجلی ترا مهیاتر
صفحهٔ ۱ از ۴