خلوتی با قائم مقام فراهانی
شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش شاعری بدیع تخلص گوید
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بدیع آهسته‌تر رو، بس بدیع است این که تو،شعر چون من شاعری را شاهد خود می‌کنی
۲
من چنان گویم که: حرف زشت را زیبا کنمتو چنان گویی که: لفظ خوب را بد می‌کنی
۳
گر، به صد لفظ اندرون یک حرف من باشد خطاتو، به یک لفظ اندرون، خبط و خطا صد می‌کنی
۴
ورچه ناید در عدد خبط و خطاهای تو، لیکسبحه صد دانه را بردار اگر عد می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۵