خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما می پرست یار و جهان می پرست مامامست عشق و کون ومکان بوده مست ما
۲
جنب وجودم از می توحید حق پرستزاهد مکن بسنگ ملامت شکست ما
۳
در ملک عشق منصب ما بین چو شد بلندماپست یارو جمله جهان گشته پست ما
۴
هر ماهیی که بود درین بحر بی کرانموج کرم فکند تمامی بشست ما
صفحهٔ ۱ از ۲