خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوگند به خالی ز رخت گشته پدیدسوگند به خطی که به گردش بدمید
۲
سوگند به آن قامت چون سرو چمنکاندر هوسش عمر به پایان برسید
۳
سوگند به آن فتنه که چشمش گویندو آنگاه قسم به آن هلال شب عید
۴
سوگند به آن لعل لب و مایه جانهر کس که بدبدش لب حسرت بگزید
صفحهٔ ۱ از ۲