خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۸ - در توصیف بهر و مدح رکن الدین صاعد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا صبا در نقشبندی خامه در عنبر زده‌ستصد هزاران لعبت از جیب زمین سر بر زده‌ست
۲
ماه منجوق گل اینک کرد از گلبن طلوعشاه چیر لاله اینک نوبتی بر در زده‌ست
۳
خاک چون طوطی خوش جامه سر اندر سر نهادشاخ چون طاوس فردوسی پر اندر پر زده‌ست
۴
چشم نرگس نیم خوابست و دهانش پر ز زردوش پنداری به نام گل همه شب زر زده‌ست
صفحهٔ ۱ از ۱۱