خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصل تو چو عمر جاودانه استخوی تو چو گردش زمانه است
۲
در راه قضا رخ تو دامستدر دام قدر لب تو دانه است
۳
در هر نفسم هزار آهستدر هر سخن تو صد بهانه است
۴
دل میکند این من از که نالمکم دشمن از اندرون خانه است
صفحهٔ ۱ از ۲