خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم که وعده های تو عمرم سرآوردآوخ که عشوه تو ز پایم درآورد
۲
ما رخت عشق خود زبر آسمان بریمگرمان همای وصل تو زیر پرآورد
۳
از عشق تو بشکرم کز روی حسن عهدهر لحظه ام بتازه غمی دیگر آورد
۴
جانم فدای باد که او هر سحرگهیاز راه دل بجان خبر دلبر آورد
صفحهٔ ۱ از ۲