خلوتی با صفای اصفهانی
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم
مثنوی
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنام انکه ذات اوست پیداوزو بر ذیل پایان دست مبدا
۲
ز مبدا و ز پایانست بیرونکه او باشد بلند و این و آن دون
۳
بکنهش غیر او را دسترس نیستدر آن خلوت که کنه اوست کس نیست
۴
بود او مغز مغز و غیر او پوستکدامین غیر گر باشد کسی اوست
صفحهٔ ۱ از ۲۷