خلوتی با دقیقی
شمارهٔ ۹ - قصیده
ابیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پریچهره بتی عیار و دلبرنگاری سرو قدّ و ماه منظر
۲
سیه چشمی که تا رویش بدیدمسرشکم خون شده‌ست و بَرّ مشجر
۳
اگر نه دل همی‌خواهی سپردنبدان مژگان زهرآلود منگر
۴
وگرنه بر بلا خواهی گذشتنبر آتش بگذر و بر درْش مگذر
صفحهٔ ۱ از ۱۴