خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۷
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای افصح زمانه فصیحی که عقل کلامروز با تو زبدهٔ ایران کند خطاب
۲
در لفظ تازه فکر تو چون روح در بدندر دِیر کهنه طبع تو چون نشئهٔ شراب
۳
حل کرده‌ام غوامض حکمت به هّمتتلیکن به کُنهِ این نرسیدم به هیچ باب
۴
کاین کلک کوتهت به دو انگشت چون کشداز روی شاهدان بلند سخن، نقاب
صفحهٔ ۱ از ۶