خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱۷
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز رویش بر فلک عکسی یست خود کی مثل او باشدنه چون خورشید باشد عکس خورشیدار در آب افتد
۲
نه خود کامی یست گر خواهم نقاب از رخ براندازدمرا غیرت کشد ترسم که آتش در نقاب افتد
۳
مصیبت دوستم پهلوی بیدردی به خاکم کنکه خواهم بعد مردن نیز روحم در عذاب افتد
صفحهٔ ۱ از ۱