خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۲
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به گریه چشم تهی کی کند دل ما راتهی به گریه نکردست ابر دریا را
۲
زبان گریه نمی دانم، این قدر دانمکه قطره قطره تهی کرده ام دو دریا را
۳
فراق روی عزیزان مرا به جان آوردفراق صعب بود خاصه ناشکیبا را
صفحهٔ ۱ از ۱