خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نموده صبح صادق جامه پارهفتاد، لرزه بر جان ستاره
۲
در آن مجلس که خلد جاودان بودز آثار جمالش هم چنان بود
۳
که گر از چشم پابیرون نهادینگه چون مست از پا اوفتادی
۴
چو عکس آن رخ چون سیم سادهفتاده دیدم اندر جام باده
صفحهٔ ۱ از ۲