خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقت مدام خون جگر میدهد مرادردی نرفته درد دگر میدهد مرا
۲
صد ره بجستجوی تو کردم ز خود سفرغافل همان نشان بسفر میدهد مرا
۳
داری جواب تلخ و من از غایت امیدخوش می‌کنم دهان که شکر میدهد مرا
۴
در دل نشانده وعدهٔ وصلت نهال صبراین نخل تازه تا چه ثمر میدهد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲