خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۴ - در مدح ضیاءالدین علی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شکوه نیم ترکت را زفعت بی ریاتارک نه ترک زنگاری گردون زیر پا
۲
خاک درگاهت که گوئی رفعتست اندر سپهرصحن دلخواهت که گوئی دانش است اندر صفا
۳
مرتبت را آسمانی قادر است اندر زمینمملکت را آفتابی واضح است اندر سما
۴
تاب خشت پختهٔ صحنت که دولت را به دوستبا شکوه جنبش اجرام علو التجا
صفحهٔ ۱ از ۴