خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۱۷
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی ز پیکر درگاهت اوج خورشیدیکه ذره ای بود اندر هواش پیکر تیر
۲
دقیقه ایست ز قدر تو نه سپهر بلندبعلقه ای ز ضمیر تو هفت جرم منیر
۳
مسیر ابر بنان تو تا نقاب کشیدز مشک بر رخ خورشید آسمان ضمیر
۴
همی بدرد بر روی آفتاب سپهرهوا بدست تحرک نقاب ابر مطیر
صفحهٔ ۱ از ۴