خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نسیم زلفش ای باد سحرگر خبر داری چرائی بی خبر
۲
چند پیمائی هوا بر کوی اوگر گذر داری ز گردون بر گذر
۳
سایه زلفش سواد چشم تستگر نمی بینی زهی نور بصر
۴
پرتو لعلت فروغ وصل اوستگر نمی دانی زهی صاحب نظر
صفحهٔ ۱ از ۲