خلوتی با امامی هروی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش جام وصل جانان خورده‌امباده‌ها از ساغر جان خورده‌ام
۲
جای آن است ار نگنجم در جهانزآن که جام از دست جانان خورده‌ام
۳
جان همی‌نازد ز لفظ عذب مناز پی آن کآب حیوان خورده‌ام
۴
با لب و دندان آن آب حیاتکاندُهِ عشقش فراوان خورده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲