خلوتی با نوعی خبوشانی
بخش ۱۴ - صفت بهار و شرح حال خویش در زندان و خاتمه
مثنوی سوز و گداز
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار آمد به استقبال نوروزچو عید بلبل از دنبال نوروز
۲
بهاری از لعاب حور آبشکف سرچشمهٔ کوثر سحابش
۳
سحابی مجلس افروز نظارهز ماهش برق، وز باران ستاره
۴
هوا چون طبع من سرمایهٔ دُرصبا از خود تهی در عطر گل پر
صفحهٔ ۱ از ۱۹