خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تو ز آغاز و انتها همه داناقدرت تو کرده خاک مرده توانا
۲
بال فرو ریخت مرغ وهم ز اوجتلال به وصفت زبان فکرت دانا
۳
قطرهٔ باران کجا و چشمهٔ خورشیدقطره کجا میشود محیط به دریا
۴
در رحم و در صدف ز قطرهٔ ناچیزدر سخنگو کنی و لؤلؤ لالا
صفحهٔ ۱ از ۴