خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نه پرده بربسته به رخ آن شاهد رعنانمی‌نالد چرا چنگ و نمی‌گرید چرا مینا
۲
نه مطرب ماند نه ساقی نه می در مشربه باقینه گل در بوستان رعنا نه بلبل در چمن گویا
۳
فتاده صوفی از وجد و مغنی از نواسنجینمی‌آید ز می مستی اثر بیرون شد از صهبا
۴
چه دیده است این تماشائی که اندر ساحت گلشننه بیند لالهٔ حمرا نه بوید سنبل بویا
صفحهٔ ۱ از ۳