خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سر ببرد هوش و خرد آن پسر مرااین چشم شوخ تا چه بیارد بسر مرا
۲
زین سان که جلوه میکند آن مغبچه بدیردر مسجد و حرم تو نبینی دگر مرا
۳
زآن می که میبرد زو جودم سوی عدمساقی از آن شراب بیار و ببر مرا
۴
من شبنم آفتاب جهان تاب چهره اتبا جلوه ات بجای نماند اثرمرا
صفحهٔ ۱ از ۴