خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدد ای عشق که مغلوب هوائیم هواتو طبیب و همه محتاج دوائیم دوا
۲
اسم اعظم توئی و دافع آفات و بلاهمتی زآن که گرفتار بلائیم بلا
۳
ابر نیسان تو و ما کشته محتاج به آبکان احسان تو و ما جمله گدائیم گدا
۴
ره حی گم شده مجنون صفتم سرگردانهمگی گوش بر آواز درائیم درا
صفحهٔ ۱ از ۲