→ قاآنیقاآنی
قاآنی
ترکیب‌بندها
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده نواب فریدون میرزا گویدامروز ای غلام به از عیش کار نیست←شمارهٔ ۲ - وله ایضاً فی مدحهای زلف تیره سایهٔ بال فرشته‌ای←شمارهٔ ۳ - در ستایش هلاکو میرزا شجاع‌السلطنه حسنعلی میرزا گویدای زلف دانمت ز چه دایم مشوّشی←شمارهٔ ۴ - در منقبت رسول اکرم حضرت محمّد(ص)شاهی که بر سرست ز لولاک افسرش←شمارهٔ ۵ - در ستایش شاهزادهٔ کیوان سریر اردشیر میرزا دام اقباله‌العالی گویدخیزید و یک دو ساغر صهبا بیاورید←شمارهٔ ۶ - در ستایش پادشاه رضوان آرامگاه محمدشاه غازی طاب‌لله ثراه گویدزاهدا چندی بیا با ما به خلوت یار باش←شمارهٔ ۷ - در ستایش پادشاه اسلام پناه ناصرالدین شاه غازی خلدالله ملکه گویداکنون که گل افروخته آتش به گلستان←شمارهٔ ۸ - در ستایش شاهزاده شجاع السلطنه حسنعلی میرزاگویدسحر دیر مغان را در گشودند←شمارهٔ ۹ - در بعضی از فتوحات شاهزاده شجاع‌السلطنه گویدخلق موتی را همین تنها نه احیا ساختند←شمارهٔ ۱۰ - وله ایضاًای زلف نگار من از بس که پریشانی←شمارهٔ ۱۱ - در ستایش شاهنشاه ماضی محمدشاه غازی طاب‌الله ثراه گویدبرشد سپیده‌دم چو ازین دشت لاجورد←شمارهٔ ۱۲ - در ستایش والی یزد علی‌خان خلف امیر حسین‌خان نظام‌الدولهبالای تو سروست نه یک باغ نهالست←شمارهٔ ۱۳ - وله ایضاًای کرده سیه چشم تو تاراج دل و جان←شمارهٔ ۱۴ - وله ایضاً‌غُرّهٔ شوال شد طرّهٔ دلدار کو←