خلوتی با قاآنی
شمارهٔ ۱۰ - وله ایضاً
ترکیببندها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف نگار من از بس که پریشانیسرتا به قدم مانا سامان مرا مانی
۲
چون زنگیکی عریان زانو به زنخ بردهدر تابش مهر اندر بنشسته و عریانی
۳
هندو چو سپارد جان در آذرش اندازندتو بهآتشسوزاندر چونهندوی بیجانی
۴
افعیزده را مانی از بس که بهخود پیچیبا آنکه تو خود از شکل چون افعی پیچانی
صفحهٔ ۱ از ۶