→ حافظحافظ
حافظ
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۸۱صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت←غزل شمارهٔ ۸۲آن تُرکِ پَری چِهره که دوش اَز بَرِ ما رَفت←غزل شمارهٔ ۸۳گر ز دستِ زلفِ مُشکینت خطایی رفت رفت←غزل شمارهٔ ۸۴ساقی بیار باده که ماهِ صیام رفت←غزل شمارهٔ ۸۵شربتی از لبِ لعلش نچشیدیم و بِرَفت←غزل شمارهٔ ۸۶ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت←غزل شمارهٔ ۸۷حُسنت به اتفاقِ ملاحت جهان گرفت←غزل شمارهٔ ۸۸شنیده‌ام سخنی خوش که پیرِ کنعان گفت←غزل شمارهٔ ۸۹یا رب سببی ساز که یارم به سلامت←غزل شمارهٔ ۹۰ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت←غزل شمارهٔ ۹۱ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت←غزل شمارهٔ ۹۲میرِ من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت←غزل شمارهٔ ۹۳چه لطف بود که ناگاه رَشحِهٔ قَلَمَت←غزل شمارهٔ ۹۴زان یارِ دل‌نوازم، شُکری است با شکایت←غزل شمارهٔ ۹۵مدامم مست می‌دارد، نسیمِ جَعدِ گیسویت←غزل شمارهٔ ۹۶دردِ ما را نیست درمان الغیاث←غزل شمارهٔ ۹۷تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاج←غزل شمارهٔ ۹۸اگر به مذهبِ تو خونِ عاشق است مُباح←غزل شمارهٔ ۹۹دلِ من در هوایِ روی فرخ←غزل شمارهٔ ۱۰۰دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد←غزل شمارهٔ ۱۰۱شراب و عیش نهان چیست؟ کارِ بی‌بنیاد←غزل شمارهٔ ۱۰۲دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد باد←غزل شمارهٔ ۱۰۳روز وصلِ دوستداران یاد باد←غزل شمارهٔ ۱۰۴جمالت آفتابِ هر نظر باد←غزل شمارهٔ ۱۰۵صوفی ار باده به اندازه خورَد نوشش باد←غزل شمارهٔ ۱۰۶تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد←غزل شمارهٔ ۱۰۷حُسن تو همیشه در فزون باد←غزل شمارهٔ ۱۰۸خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد←غزل شمارهٔ ۱۰۹دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد←غزل شمارهٔ ۱۱۰پیرانه سَرم عشقِ جوانی به سر افتاد←غزل شمارهٔ ۱۱۱عکسِ رویِ تو چو در آینهٔ جام افتاد←غزل شمارهٔ ۱۱۲آن که رخسارِ تو را رنگِ گل و نسرین داد←غزل شمارهٔ ۱۱۳بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد←غزل شمارهٔ ۱۱۴همایِ اوجِ سعادت به دامِ ما افتد←غزل شمارهٔ ۱۱۵درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آرد←غزل شمارهٔ ۱۱۶کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر دارد←غزل شمارهٔ ۱۱۷دل ما به دور رویت ز چمن فَراغ دارد←غزل شمارهٔ ۱۱۸آن کس که به دست جام دارد←غزل شمارهٔ ۱۱۹دلی که غیب‌نمای است و جامِ جم دارد←غزل شمارهٔ ۱۲۰بتی دارم که گِرد گل ز سُنبل سایه‌بان دارد←