شعر را زندگی کن
→ حافظحافظ
حافظ

غزلیات

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

غزل شمارهٔ ۴۱اگر چه باده فَرَح بخش و باد گُل‌بیز است←غزل شمارهٔ ۴۲حالِ دل با تو گفتنم، هوس است←غزل شمارهٔ ۴۳صَحنِ بُستان ذوق‌بخش و صحبتِ یاران خوش است←غزل شمارهٔ ۴۴کُنون که بر کفِ گُل، جامِ بادهٔ صاف است←غزل شمارهٔ ۴۵در این زمانه، رفیقی که خالی از خَلَل است←غزل شمارهٔ ۴۶گُل در بَر و مِی در کَف و معشوق به کام است←غزل شمارهٔ ۴۷به کویِ میکده هر سالِکی که رَه دانست←غزل شمارهٔ ۴۸صوفی از پرتو مِی رازِ نهانی دانست←غزل شمارهٔ ۴۹روضهٔ خُلدِ برین خلوتِ درویشان است←غزل شمارهٔ ۵۰به دامِ زلفِ تو دل مبتلایِ خویشتن است←غزل شمارهٔ ۵۱لعلِ سیرابِ به‌خون‌تشنه‌، لب یار من است←غزل شمارهٔ ۵۲روزْگاری‌ست که سودایِ بُتان، دینِ من است←غزل شمارهٔ ۵۳منم که گوشهٔ میخانه، خانقاهِ من است←غزل شمارهٔ ۵۴ز گریه مَردُمِ چشمم نشسته در خون است←غزل شمارهٔ ۵۵خَمِ زلفِ تو دامِ کفر و دین است←غزل شمارهٔ ۵۶دل سراپردهٔ محبتِ اوست←غزل شمارهٔ ۵۷آن سیه‌چَرده که شیرینیِ عالَم با اوست←غزل شمارهٔ ۵۸سرِ ارادتِ ما و آستانِ حضرت دوست←غزل شمارهٔ ۵۹دارم امید عاطفتی از جناب دوست←غزل شمارهٔ ۶۰آن پیکِ ناموَر که رسید از دیارِ دوست←غزل شمارهٔ ۶۱صبا اگر گذری اُفتَدَت به کشور دوست←غزل شمارهٔ ۶۲مرحبا ای پیکِ مشتاقان بده پیغامِ دوست←غزل شمارهٔ ۶۳رویِ تو کس ندید و هزارت رقیب هست←غزل شمارهٔ ۶۴اگر چه عرض هنر پیشِ یار بی‌ادبی‌ست←غزل شمارهٔ ۶۵خوش‌تر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست؟←غزل شمارهٔ ۶۶بنال بلبل اگر با مَنَت سرِ یاری‌ست←غزل شمارهٔ ۶۷یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانهٔ کیست؟←غزل شمارهٔ ۶۸ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی‌ست←غزل شمارهٔ ۶۹کس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیست←غزل شمارهٔ ۷۰مردم دیدهٔ ما جز به رُخَت ناظر نیست←غزل شمارهٔ ۷۱زاهِدِ ظاهِرپَرَست از حالِ ما، آگاه نیست←غزل شمارهٔ ۷۲راهی‌ست راهِ عِشْق که هیچَش کِنارِه نیست←غزل شمارهٔ ۷۳روشن از پرتوِ رویت نظری نیست که نیست←غزل شمارهٔ ۷۴حاصلِ کارگه کون و مکان این همه نیست←غزل شمارهٔ ۷۵خوابِ آن نرگسِ فَتّانِ تو، بی‌چیزی نیست←غزل شمارهٔ ۷۶جز آستان تواَم در جهان، پناهی نیست←غزل شمارهٔ ۷۷بلبلی، برگِ گُلی خوش‌رنگ در مِنقار داشت←غزل شمارهٔ ۷۸دیدی که یار، جُز سَرِ جور و سِتَم نَداشت←غزل شمارهٔ ۷۹کنون که می‌دمد از بوستان، نسیمِ بهشت←غزل شمارهٔ ۸۰عِیبِ رِندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزه‌سِرِشت!←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth