→ دیوان اشعاراهلی شیرازی
اهلی شیرازی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ایخواجه که فهم نکته سنج است ترا←شمارهٔ ۲از کسب کمال اگر ملال است ترا←شمارهٔ ۳ای همچو گهر در صدف سینه ما←شمارهٔ ۴یارب سگ کوی مقبلی ساز مرا←شمارهٔ ۵یارب نظر لطف بسویم بگشا←شمارهٔ ۶گر درد دل از غم حبیب است مرا←شمارهٔ ۷گر نیست کلید بخت در پنجه ما←شمارهٔ ۸زان روز که آب و گل سرشتند مرا←شمارهٔ ۹تا زلف تو کرد در غم آغشته مرا←شمارهٔ ۱۰تا بلبل خویش یار گفته است مرا←شمارهٔ ۱۱تا چشم بود به جام جمشید ترا←شمارهٔ ۱۲ای کرده چو ذره حسرت اندوز مرا←شمارهٔ ۱۳ای گل که غم تو خار ره گشت مرا←شمارهٔ ۱۴ایمرغ چمن که کار عشقست ترا←شمارهٔ ۱۵شیرین دهنا، شکر لبا، تازه خطا،←شمارهٔ ۱۶ای رفته و در دام بلا هشته مرا←شمارهٔ ۱۷ساقی دل من سوی تواش راه کجا؟←شمارهٔ ۱۸ای تنگ شکر، دهن بگفتن بگشا←شمارهٔ ۱۹عذرا بجفا اگر کشد وامق را←شمارهٔ ۲۰هرچند ز غصه دل فکار است مرا←شمارهٔ ۲۱گر باده کشی مپوش و مستی بنما←شمارهٔ ۲۲چون نافه از آن سرم فرو رفته بجیب←شمارهٔ ۲۳گر سوخته نیستی در درد مکوب←شمارهٔ ۲۴ما بنده پیریم سرا پا همه عیب←شمارهٔ ۲۵مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب←شمارهٔ ۲۶ما مست ره و هوای دل طبع فریب←شمارهٔ ۲۷خوشباش که بر دوزخیان روز حساب←شمارهٔ ۲۸اهلی تو مراد از لب دلبر مطلب←شمارهٔ ۲۹خورشید سپهر بی زوالی عشق است←شمارهٔ ۳۰صد خانه ز خوناب دلم ویران است←شمارهٔ ۳۱آنکس که بخوبان لب خندان دادست←شمارهٔ ۳۲آبی زدم مسیح یارت شده است←شمارهٔ ۳۳هر دل که اسیر محنت اوست خوشست←شمارهٔ ۳۴هر کس که ملامتی سرانجام وی است←شمارهٔ ۳۵آنکس که خطا از کلک گهر بار نوشت←شمارهٔ ۳۶از گلشن عیش جام مقصود که جست؟←شمارهٔ ۳۷از جان منت فراغ اگر ایساقیست←شمارهٔ ۳۸یاری که بصورت و بسیرت ملکیست←شمارهٔ ۳۹دل مست بتان ز صورت چون مه اوست←شمارهٔ ۴۰صیاد وشی که دام دل مجلس اوست←
۱ از ۱۶صفحهٔ بعد ←