→ دیوان اشعاربلند اقبال
بلند اقبال
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - قطعهانبار دار صاحب دیوان کشیده تیغ←شمارهٔ ۲ - قطعهخدا به ظلم نه راضی و بنده ظلم کند←شمارهٔ ۳ - قطعهنصیر الملک چون از این جهان رفت←شمارهٔ ۴ - قطعهتو ببین کآسمان کج گردش←شمارهٔ ۵ - قطعهصاحب دیوان وحکمرانی در فارس←شمارهٔ ۶ - قطعهدور کن از خویشتن حرص و طمع←شمارهٔ ۷ - درجواب جناح حاج «شوریده شیرازی» فصیح الملکای صبا رو ز من اندر بر مجدالشّعرا←شمارهٔ ۸ - قطعهز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هست←شمارهٔ ۹ - قطعهبه خداوند آسمان وزمین←شمارهٔ ۱۰ - قطعهمرده ای را به راه می بردند←شمارهٔ ۱۱ - قطعهیکی مور برد از ملخ تحفه رانی←شمارهٔ ۱۲ - قطعهقوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم←شمارهٔ ۱۳ - قطعهآن یکی گیرد زنی از بهر مال←شمارهٔ ۱۴ - قطعهدرحیرتم زحال قوام وز کار چرخ←شمارهٔ ۱۵ - قطعهدید روباهی که روباهی دگر←شمارهٔ ۱۶ - قطعهحقایق نگار آمد از کربلا←شمارهٔ ۱۷ - قطعهتا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها←شمارهٔ ۱۸ - قطعهسینه باشد صد در لفظ عرب←شمارهٔ ۱۹ - قطعهنه کسی رحم دیده در دل تو←شمارهٔ ۲۰ - قطعهتا به دست دوست دادم اختیار خویش ار ←شمارهٔ ۲۱ - قطعهبگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو←شمارهٔ ۲۲ - قطعهخدای داده ولی بنده سد راه شده←شمارهٔ ۲۳ - قطعهآنکه منکر گشت در حق علی منگر بدو←شمارهٔ ۲۴ - قطعهکو مشیرالملک تا بیندچه سان←شمارهٔ ۲۵ - معماچار حرف است نام دلبر من←شمارهٔ ۲۶ - قطعهآخر کار چون بود مردن←شمارهٔ ۲۷ - قطعهببین که معتمدالدوله میرود از فارس←شمارهٔ ۲۸ - قطعهمشورت کردم از خرد که نهم←شمارهٔ ۲۹ - قطعهای امیری که چون تو در بخشش←شمارهٔ ۳۰ - قطعهآنچنان تنگ گشته دل به برم←شمارهٔ ۳۱ - قطعهسه رسدکرده پریشانی عالم را چرخ←شمارهٔ ۳۲ - قطعهرفیق خوب به است از برادر وفرزند←شمارهٔ ۳۳ - قطعهای برادر مجوی از دونان←شمارهٔ ۳۴ - معمانام دلبر چهار حرف بود←شمارهٔ ۳۵ - قطعهاسم اعظم که خلق می گویند←شمارهٔ ۳۶ - قطعهرحم وانصاف درمیانه خلق←شمارهٔ ۳۷ - قطعهصاحب دیوان به فارس آمده حاکم←شمارهٔ ۳۸ - قطعههر که را روزی فراخ آید به دهر←شمارهٔ ۳۹ - قطعهسیم خالص عیار هم گاهی←شمارهٔ ۴۰ - قطعهخونین جگرم ز گردش چرخ←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←