→ دیوان اشعارصفی علیشاه
صفی علیشاه
متفرقات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ای طره مشکینت برهم‌زن سامان‌ها←شمارهٔ ۲بنما رخ و فرخ کن ایمه می مینو را←شمارهٔ ۳آیا شود آنروزی کائی تو بمهمانم←شمارهٔ ۴خویش مکن زمانهان خیز و بیا سخن بگو←شمارهٔ ۵عجب آمدم که آمد ز تو مژدهٔ وصالی←شمارهٔ ۶دل رفت و راه از دستم زان نرگس مستانه←شمارهٔ ۷کسی که کرد نفی تفسیر من←شمارهٔ ۸تا کی سخن ز حاضر و غائب←شمارهٔ ۹هنگام بهار است و چمن پرگل و سوسن←شمارهٔ ۱۰سراغت دارم دارم ای ماه یگانه←شمارهٔ ۱۱وقت عیش و وقت نوش است ای صنم←شمارهٔ ۱۲زلف تو دلم را به تپش آورد آری←شمارهٔ ۱۳ز تنهایی دلم دیوانه شد آن یار همدم کو←شمارهٔ ۱۴کرم‌های ترا هرگز فراموش←شمارهٔ ۱۵دل و دین و علم و عقلم که شدم بعمر حاصل←شمارهٔ ۱۶گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار←شمارهٔ ۱۷امروز روز عید غدیر است←شمارهٔ ۱۸پیش رؤیت جای ذکر آفتاب و ماه نیست←شمارهٔ ۱۹گرهی تا زخم زلف بتی وانکنی←شمارهٔ ۲۰وعده کردی که به من یک دل و یکرو باشی←شمارهٔ ۲۱نیست روی توبه و برگشت بر حق دیگرم←شمارهٔ ۲۲روی بر هر کس کنی با تیغ تیز←شمارهٔ ۲۳کمند گیسو را گره از چه زنی←شمارهٔ ۲۴گر تو ای دل تارک دنیا مستعمل شوی←شمارهٔ ۲۵ز خیالت آن پریرو شده پیکرم خیالی←شمارهٔ ۲۶بنیاد جهان چو یافت تأسیس←شمارهٔ ۲۷ای آنکه با مرتست ایجاد←شمارهٔ ۲۸ای آنکه توئی بذات موجود←شمارهٔ ۲۹ای بار خدای لایزالی←شمارهٔ ۳۰ای بار خدای فرد واحد←شمارهٔ ۳۱ای بار خدای مستعانم←شمارهٔ ۳۲بسیج می کن ای فرخنده اوصاف←شمارهٔ ۳۳اگر عیان شود از اهل شرع و فقر فجور←شمارهٔ ۳۴صفی یا رب که مخلوقست و نادار←شمارهٔ ۳۵فرو مانده‌ای گر به غم و ابتلائی←شمارهٔ ۳۶ناصرالدین شه دو قرنست آنکه باشد شهریار←شمارهٔ ۳۷گشت دور زمانه بر دلخواه←شمارهٔ ۳۸نوزده بگذشت از جیم دوم←شمارهٔ ۳۹عدد صدراعظم ار خواهی←شمارهٔ ۴۰مگرگذشت ز هجرت هزار و سیصد و پنج←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←