خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صورت تو بتی کمتر آفریده خداترا کشیده و دست از قلم کشیده خدا
۲
چو کرده نقش تو بر صفحهٔ وجود رقمصد آفرین ز زبان قلم شنیده خدا
۳
متاب روی ز همصحبتان که تنهاییلطیفه ای ست که از بهر خود گزیده خدا
۴
زمانه کیست که منصور را به دار کشدبه این وسیله به سوی خودش کشیده خدا
صفحهٔ ۱ از ۲