خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ماهمچو دریا باد باشد باعث آشوب ما
۲
کو جنونی تا همه عالم ز ما چینند گلباغبان تا کی گل خود را کند سرکوب ما
۳
همچو دل ویرانه ای داریم پر گرد و غباروز برای خاک رفتن، دست ما جاروب ما
۴
رفته ایم از یاد یاران، گرچه دارد در وطنکاغذ بادی به کف هر طفل از مکتوب ما
صفحهٔ ۱ از ۲