خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم به عشق هلاک است کینه خواهی راکه دام عیش بود موج بحر ماهی را
۲
کسی که باخته نقد شباب را، داندکه گریه نیست عبث شمع صبحگاهی را
۳
گدای میکده آرد فرو چو شیشه ز طاقبه زیر پای نهد تخت پادشاهی را
۴
ز نسبت خط و خال تو برق چون لالهدرون دیده ی خود جا دهد سیاهی را
صفحهٔ ۱ از ۲