خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲ - مثنوی در باب نابسامانی اوضاع زمان
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نبینم خوش زمین و آسمان رابه خیر آرد خدا، کار جهان را
۲
جهان آن روز راحت را تلف کردکه رسم دوستی را برطرف کرد
۳
نه تنها دوست با دشمن نسازدکه تن با جان و جان با تن نسازد
۴
به هر تن استخوان های بلاسنجبه جنگ افتاده چون اجزای شطرنج
صفحهٔ ۱ از ۷