خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست باکی ز آتش سودا دل شوریده راکی هراس از برق باشد کشت آفت دیده را
۲
تهمت‌آلود علایق چون شود عزلت گزین؟گرد ره کی می‌نشیند دامن برچیده را؟
۳
حلقه‌های دود آهم می شود قلاب دلدر نظر آرم چو آن مژگان برگردیده را
۴
کی شوم روشن سواد زلف او از دیدنیکس به یک خواندن نفهمد معنی پیچیده را
صفحهٔ ۱ از ۲