خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق دل چو مخزن اسرار شد مراآئینه تجلی دیدار شد مرا
۲
از بس نهان ز درد تو در گرد کلفتمرنگ شکسته رخنهٔ دیوار شد مرا
۳
بر باد پای شوق و برون تاختم ز خویشپست و بلند مرحله هموار شد مرا
۴
باشد مدام گرم پرافشانی از طپشدل عندلیب آن گل رخسار شد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲