خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ماسوز دل روشن چو شمع ست از زبان ما به ما
۲
شمع آسا آتش افتد از زبان ما به مامی توان پی برد از طور بیان ما به ما
۳
همدهی در بزم یکرنگی نباشد چون کتابداستانها می سراید از زبان ما به ما
۴
در قناعت دل صفا اندوز کی گردد چو شمعتا غذای تن نگردد استخوان ما به ما
صفحهٔ ۱ از ۲