خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهل حکایت شیرین به کوهکن ما راچراغ مرده چه پرتو دهد دل ما را
۲
رخ تو زنده کند مرده وین عجب نبودچه کم ز معجز عیساست روی زیبا را
۳
کسی که پیش تو میرد مسیح را چه کند؟که بر شهید تو رشک است صد مسیحا را
۴
ز ماه و خور که شکیبد؟ تو روی خود بنماکه تا شکیب دهی جان ناشکیبا را
صفحهٔ ۱ از ۲