خلوتی با سعدی
بخش ۱ - سر آغاز
باب پنجم در رضا
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی زیت فکرت همی سوختمچراغ بلاغت می افروختم
۲
پراکنده گویی حدیثم شنیدجز احسنت گفتن طریقی ندید
۳
هم از خبث نوعی در آن درج کردکه ناچار فریاد خیزد ز درد
۴
که فکرش بلیغ است و رایش بلنددر این شیوهٔ زهد و طامات و پند
صفحهٔ ۱ از ۴