خلوتی با سعدی
بخش ۶ - حکایت عَضُد و مرغانِ خوش‌آواز
باب هفتم در عالم تربیت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عَضُد را پسر سخت رنجور بودشکیب از نهادِ پدر دور بود
۲
یکی پارسا گفتش از رویِ پندکه بگذار مرغانِ وحشی ز بند
۳
قفس‌های مرغِ سحر‌خوان شکستکه در بند ماند چو زندان شکست؟
۴
نگه داشت بر طاقِ بُستان سَراییکی نامور بلبلِ خوش‌سُرای
صفحهٔ ۱ از ۳