خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که انکار کنی عالم درویشان راتو ندانی که چه سودا و سر است ایشان را
۲
گنج آزادگی و کنج قناعت ملکیستکه به شمشیر میسر نشود سلطان را
۳
طلب منصب فانی نکند صاحب عقلعاقل آن است که اندیشه کند پایان را
۴
جمع کردند و نهادند و به حسرت رفتندوین چه دارد که به حسرت بگذارد آن را
صفحهٔ ۱ از ۴