خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۶ - ایضا در مدح یعقوب خان گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط تو چون بردمید رونق عنبر شکستسرو تو چون قد کشید قدر صنوبر شکست
۲
طره پرچین چرا مالش گوش تو دادنسترنت از چه رو برگ گل تر شکست
۳
آه که تا دم زدم سنبل مشکین اوموی بمو جعد یافت خم بخم اندر شکست
۴
اینهمه شبنم چراست در رهت ای گل مگرچشم گهربار من حقه گوهر شکست
صفحهٔ ۱ از ۱۳