خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۷ - نیز در مدح قاسم پرناک گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بهار و سبزه دمید و جهان خوشستساقی بیار می که زمین و زمان خوشست
۲
مطرب غزلسرای و حریفان ترانه گویمعشوقه در کنار و قدح در میان خوشست
۳
برخیز تا حکایت می در چمن کنیمکین گفتگوی بر سر آب روان خوشست
۴
می در پیاله ریز چو داری هوای گشتگشت بهار با می چون ارغوان خوشست
صفحهٔ ۱ از ۸