خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۹ - در مدح میر سعد الدین اسعد گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنم زبانه آتش ز سوز جان داردچه حاجت است بگفتن که خود زبان دارد
۲
چو تار چنگ دل من ضعیف شد از دردچنان که باد بر او گر وزد فغان دارد
۳
شب از فراق تو دود دلم بماه رسیدهنوز روی من از آه من نشان دارد
۴
هلاک خسته دلم زان لب است و میخواهمکه هر چه دل طلبد خسته رازیان دارد
صفحهٔ ۱ از ۹