خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیستمجموع‌تر از ملک رضا مملکتی نیست
۲
گر منزلتی هست کسی را مگر آن استکاندر نظر هیچ کسش منزلتی نیست
۳
هر کس صفتی دارد و رنگی و نشانیتو ترک صفت کن که از این به صفتی نیست
۴
پوشیده کسی بینی فردای قیامتکامروز برهنه‌ست و بر او عاریتی نیست
صفحهٔ ۱ از ۳