خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنودشفاعت همه پیغمبران ندارد سود
۲
قضای کن فیکون است حکم بار خدایبدین سخن سخنی در نمی‌توان افزود
۳
نه زنگ عاریتی بود بر دل فرعونکه صیقل ید بیضا سیاهیش نزدود
۴
بخواند و راه ندادش کجا رود بدبخت؟ببست دیدهٔ مسکین و دیدنش فرمود
صفحهٔ ۱ از ۳